مرا به زیباترین آئین دعوت نمودی . من شاعر و سخنسرای ملت خود هستم و در میان عرب موقعیتی دارم که همه از آن حساب می برند . من حاضرم از تو پیروی کنم ، مشروط بر اینکه در برخی از مقامات بزرگ مذهبی ( خلافت و نیابت ) مرا شریک سازی .
او به این اکتفا نکرد و هیئتی را رهسپار مدینه کرد تا پیام او را به پیامبر برسانند و بگویند : اگر رشته زعامت دین پس از مرگ او در دست او باشد ، او حاضر است اسلام بیاورد و او را یاری کند و الا با او از در جنگ وارد خواهد شد .
پیامبر در جواب او فرمود : " اگر ایمان او مشروط است ، او شایستگی حکومت و خلافت را ندارد و خدا مرا از شر او حفظ خواهد نمود . "
نامه های پیامبر از این شش نامه دعوت حکومتها که ذکر شد ، بیشتر است و حدود بیست و نه نامه از نامه های دعوتی آن حضرت در کتب مختلف نقل شده است .
نامه آخر هم به سرزمین " یمامه " واقع شده در بین نجد و بحرین تعلق داشت ، متن نامه به این شرح است : " به نام خدا ، سلام بر پیروان هدایت ، بدان آئین من به آخرین نقطه ای که مرکبهای تندرو به آنجا می رسند ، ( غرب و شرق ) خواهد رسید . اسلام بیاور تا در امان باشی و قدرت و سلطنت تو باقی بماند . "
از آنجا که حاکم یمامه مسیحی بود ، سفیری که به آنجا فرستاده شد مردی بود که مدتها در حبشه بسر برده بود و از منطق و رسوم مسیحیان آگاهی داشت ، " سیط بن عمرو " با تعالیم عالی اسلام و برخورد با طبقات مختلف در مسافرتها ، آنچنان شجاع و نیرومند بار آمده بود که با سخنان خود ، زمامدار یمامه را تحت تاثیر قرار داد . قیافه زمامدار یمامه ، پس از سخنان او ، حاکی از آن بود که سخنان سفیر در روان او تاثیر خوبی گذارده است ، از این رو مهلت خواست تا در اینباره فکر کند . در همین زمان یکی از " اسقفهای " بزرگ روم وارد یمامه شد و امیر یمامه موضوع را با اودر میان گذارد . " اسقف " گفت : چرا از تایید او سر باز زدید ؟ وی گفت من از عاقبت سلطنت و قدرت خودم ترسیدم ، ولی " اسقف " به او گفت که مصلحت د راطاعت از اوست ، این همان پیامبر عربی است که مسیح خبر ظهور او را در انجیل داده است که " محمد " پیامبر خداست . این پند و اندرزها روحیه او را تقویت کرد و سفیر پیامبر را خواست و نامه ای به او تقدیم کرد ...
اکنون متن نامه پیامبر " بنام خداوند بخشنده مهربان ، نامه ایست از " محمد " رسولخدا ، به " حارث بن ابی شمر " سلام بر پیروان حق و هادیان و مومنان واقعی ، ای حارث ! من تو را به خدای یگانه ای که شریک ندارد ، دعوت می کنم ، اگر اسلام بیاوری سلطنت تو باقی خواهد ماند . "
آ خرین قسمت نامه حاکم را سخت ناراحت کرد و گفت : هیچ کس نمی تواند قدرت را از من سلب کند من باید این پیامبر نو ظهور را دستگیر کنم . و برای ارعاب سفیر دستور داد که لشگر در برابر او رژه روند تا قدرت او را از نزدیک ببیند . همچنین برای خود نمائی ، نامه ای به " قیصر " نوشت و او را از تصمیم خود مبنی بر دستگیری پیامبر اعلام کرد . این نامه دقیقا همزمان با نامه سفیر پیامبر که در حضور قیصر بود رسید و سلطان روم آئین پیامبر را بررسی می کرد و از تندروی حاکم غسانی ناراحت شد و نامه ای به وی نوشت و او را از تصمیمی که گرفته بود ، منصرف کرده و با وی در " ایلیا " قرار ملاقات گذاشت .
حاکم هم بنا به آنچه از رفتار " قیصر " دید در رفتار خود تجدید نظر کرده و به سفیر اسلام خلعت بخشید و او را رهسپار مدینه ساخت و گفت : سلام مرا به پیامبر برسان و بگو من از پیروان واقعی وی هستم .
ولی پیامبر به پاسخ او وقعی نگذارد و فرمود در آینده ای نزدیک رشته قدرت او از هم گسسته خواهد شد . " حارث " پس از یکسال درگذشت .
اینان تیره ای از قبیله " ازد " قحطانند که مدتها در سرزمین " یمن " زندگی می کردند و اراضی آنها از سد " مارب " مشروب می شد . پس از ویرانی سد مجبور به کوچ شده در سرزمین شام فرود آمدند . قدرت آنان بومیان آن منطقه را تحت الشعاع قرار داد و سرانجام دولت " غسانیه " تشکیل شد که زیر نظر قیصر روم فرمانروائی داشتند .
" شجاع بن وهب " یکی از شش سفیری بود که برای ابلاغ پیام جهانی اسلام عازم سرزمین غسانیها شد . بدلیل اینکه در آن هنگام حاکم منتظر ورود " قیصر " روم که بشکرانه پیروزی بر ایرانیان ، پای پیاده به زیارت " بیت المقدس " می آمد ، سفیر اسلام ، مدتی انتظار کشید تا به وی وقت ملاقات دادند . وی در این مدت با رئیس تشریفات " حاجب " از خصوصیات زندگی پیامبر و آئین او سخن گفت ، بیانات نافذ سفیر تاثیر عجیبی در وی پدید آورد و بی اختیار اشک از چشمانش سرازیر شد و گفت : من انجیل را مطالعه کرده ام و اوصاف پیامبر را خوانده ام و اکنون به وی ایمان آوردم ولی از حارث می ترسم که مرا بکشد و خود " حارث " هم از قیصر می ترسد و حتی با ایمان آوردن هم نمی تواند تظاهر کند زیرا نیاکان وی نیز دست نشانده های " قیصر " هستند . سقیر اسلام ، وقتی به حضور زمامدار " حارث بن ابی شمر " رسید وی روی تخت نشسته و تاجی بر سر داشت ، و او نامه را به او تسلیم نمود .
نجاشی پس از تقدیم هدایائی به نماینده پیامبر ، برای آشنائی مبلغان مذهبی " حبشه " به حقانیت آئین اسلام ، سی تن از کشیشان ورزیده را رهسپار سرزمین مدینه کرد تا از نزدیک زندگی زاهدانه پیامبر اسلام را دیده و تصور نکنند که او مانند سلاطین روزگار ، دستگاهی دارد . پس اینکه اعزامیان به حضور پیامبر رسیدند ، عقیده وی را درباره مسیح جویا شدند . پیامبر عقیده خود را درباره مسیح با خواندن یک آیه از سوره " مائده " روشن نمود که مضمون این آیه آنچنان آنها را تکان داد که بی اختیار اشک از دیدگانشان جاری گشت . ( سوره مائده /110 ) این گروه پس از بررسی دقیق در باره دعوت پیامبر به سوی حبشه بازگشتند و جریان را به عرض سلطان بزرگ رساندند ، او نیز مانند مبلغان اشک در چشمانش حلقه زد .
به نام خداوند بخشنده مهربان ، نامه ایست به سوی " محمد " رسول خدا از " نجاشی " درود کسی که جز او خدائی نیست ، درود کسی که مرا به اسلام هدایت نمود ، بر شما باد ! نامه شما پیرامون نبوت و بشریت حضرت " عیسی " را زیارت نمودم . به خدای زمین و آسمان سوگند آنچه بیان نموده بودید عین حقیقت است و من هیچ مخالفتی با آن ندارم و از حقیقت آئین شما نیز آگاهی یافتم و در باره مسلمانان مهاجر ، تا آنجا که مقتضیات ایجاب می کرد ، خدمات لازم به عمل آمد . من اکنون به وسیله این نامه گواهی می دهم که شما فرستاده خدا و شخص راستگو که کتابهای آسمانی او را تصدیق می کنند می باشید و من در حضور پسر عموی شما " جعفر بن ابی طالب " مراسم اسلام و ایمان و بیعت را انجام دادم . من برای ابلاغ پیام و اسلام خود ، فرزندم " رارها " را رهسپار محضر مقدستان کرده و صریحا اعلام می دارم که من جز خود ضامن کسی نیستم و اگر دستور فرمائید خودم رهسپار خدمت پر فیضتان شوم ، درود بر شما ای پیامبر خدا .
نجاشی هدایای مخصوصی برای پیامبر گرامی فرستاد .
سفیر با تشریفات خاص به حضور نجاشی رسید و گفت : من وظیفه دارم پیام رهبر خود را برسانم و سرشت پاک شما نیز داوری می کند که به عرایض بنده بذل عنایت فرمائید .
ای زمامدار دادگر حبشه ! دلسوزیهای شما در باره مسلمانان فراموش شدنی نیست و این عواطف آنچنان باعث خرسندی ما گردیده که شما را از خود می دانیم . ما آنچنان به شما اعتماد و اطمینان داریم که گویا از یاران شما هستیم . کتاب آسمانی شما ، انجیل گواه محکم و غیر مردود است و این کتاب صریحا به نبوت پیامبر ما گواهی می دهد ... و آئین اسلام بسان آئین مسیح ناسخ و بیک معنی تکمیل کننده شرایع پیشین است .
زمامدار دادگر حبشه به سفیر پیامبر اسلام چنین گفت : من گواهی می دهم که " محمد " همان پیامبریست که اهل کتاب در انتظار اوست و عقیده دارم همانطور که حضرت موسی از نبوت حضرت مسیح خبر داده ، مسیح نیز نشانه های پیامبر آخرالزمان را گزارش کرده است . من حاضرم نبوت وی را برای عموم اعلام کنم و ... اگر برای من امکان داشت هم اکنون به سوی پیامبرتان می شتافتم . و نامه ای در پاسخ نامه پیامبر نوشت ...
سرزمین " حبشه " در انتهای آفریقای شرقی قرار دارد و پایتخت فعلی آن " آدیسا بابا " است . شرقیان بیش از یک قرن قبل از اسلام ، به علت حمله ارتش ایران در دوره انوشیروان با این سرزمین آشنا شده بودند و اکنون با مهاجرت مسلمانان به حبشه این آشنایی تکمیل شد . " عمرو بن امیه ضمری " مامور رساندن نامه به حبشه شد . این نخستین نامه نبود که پیامبر اسلام به نجاشی می فرستاد . در آن روز که پیک اسلام به حبشه می رفت هنوز عده ای از مهاجرین در حبشه به سر می بردند . و هنوز این سرزمین مهد خاطره های زیبا و شیرینی بود که در پی نامه پیامبر مبنی بر پناه دادن نجاشی به مسلمانانی که به این سرزمین مهاجرت کرده بودند و استقبال گرم وی از مسلمانان بود ، بود . و هنوز زمامدار آنجا را بسان یک رهبر دادگستر ستایش می کردند و از این رو نامه پیامبر هم دارای انعطاف و نوازش و نرمی است که بر اساس شناخت وی بوده است و در آن از جمله اگر ایمان نیاورید ، گناه ملتها بر گردن شماست و ... خبری نیست .
حکمران مصر با مصاحبات پیاپیی که با سفیر اسلام داشت و با نشانه هایی که در کتاب انجیل آمده بود بر نبوت پیامبر اعتراف نمود و گفته های سفیر مبنی بر یکتا پرستی و بپا داشتن نماز در پنج بار و روزه ماه رمضان و زیارت خانه خدا و پایبندی به عهد و پیمان و دوری از خوردن مردار و خون و معرفی کتاب خدا " قرآن " که گفت خود شما نیز انجیل را بر تورات ترجیح دادید و مردم را به آن دعوت نمودید ، و اکنون هر ملتی که ندای دعوت اسلام را بشنود ، باید از آن پیروی کند ، پس شایسته است شما و مردم مصر از آئین وی پیروی کنید و من هرگز شما را از آئین مسیح باز نمی دارم بلکه آئین کاملتری را که همان اسلام است به شما معرفی می کنم و ... را با گوش جان شنید .
در نهایت ، زمامدار مصر به وی گفت : اینها نشانه نبوت اوست و من منتظر ظهور خاتم پیامبران ، البته در شام که مرکز ظهور پیامبران است ، بودم ، نه در " حجاز " . بدان و آگاه باش ، اگر من به آئین او ایمان بیاورم ، ملت " قبط " با من همراهی نمی کنند . امیدوارم که اسلام به مصر هم کشیده شود و با منزل کردن مسلمانان در کشور ما بر قدرتهای محلی و عقاید باطل آنان پیروز شوند . و با نامه ای که توسط نویسنده عربی خود نوشت ، مراتب ایمان و پی بردن به حقیقت دعوت " محمد " را متذکر شد و بر " محمد " درود فرستاد و در آن گفت ، مقدم سفیر را گرامی داشته . و در پایان به هدایایی که فرستاده بود اشاره کرده و کلامش را با " سلام بر تو " خاتمه داد .
سرزمین مصر نقطه پیدایش تمدنهای کهن و مرکز سلطنت " فراعنه " و محل قدرت قبطیان بود . روزی که ستاره اسلام در حجاز درخشید ، سرزمین مصر قدرت و استقلال خود را از دست داده بود . " مقوقس " از جانب قیصر روم ، استانداری مصر را در برابر پرداخت 19 میلیون دینار در سال پذیرفته بود .
" حاطب بن ابی بلتعه "مرد دلاور و سوارکار چابکی بود که یکی از شش نفری بود که ماموریت یافتند نامه های تبلیغی پیامبر را به دست زمامداران بزرگ جهان آنروز برسانند . این سفیر با در دست داشتن نامه پیامبر خود را به شهر " اسکندریه " که فرمانروادر آنجا بود ( در یکی از کاخهای بلند لب دریا ) رساند و با زورقی که در دست داشت وارد کاخ مقوقس شد . وی " حاطب " را به حضور پذیرفت و نامه را باز کرد و مقداری از آن را خواند و قدری فکر کرد و سپس به سفیر گفت : اگر راستی " محمد " پیامبر خداست ، چرا مخالفان او توانستند که وی را از زادگاه خود بیرون کنند و ناچار در مدینه ساکن شد و چرا بر آنها نفرین نمی فرستد تا نابود شوند ؟ !
سفیر توانای اسلام به او چنین گفت : حضرت عیسی پیامبر خدا بود و شما به رسالت وی گواهی می دهید ، موقعی که بنی اسراعیل نقشه قتل او را کشیدند ، چرا وی در باره آنها نفرین نکرد تا نابود شوند ؟ !
فرماندار که انتظار چنین پاسخ دندان شکنی را نداشت در برابر سفیر به زانو در آمد و زبان به تحسین وی گشود و گفت : آفرین بر تو ، مرد فهمیده ای هستی و از طرف شخص فهمیده و با کمالی پیغام آورده ای ...
عربستان - گهواره ی تمدن اسلامی
عرب پیش از اسلام
نیاکان پیغمبر اسلام (ص)
» رمضان «
میلاد پیامبر (ص)
دوران کودکی پیامبر
بازگشت به آغوش خانواده
دوران جوانی
از شبانی تا تجارت
از ازدواج تا بعثت
نخستین جلوه حقیقت
نخستین وحی
کسی از من پیش قدمتر نبود !
دعوت سری ؛ دعوت خویشاوندان
» زیباترین شب «
دعوت عمومی
» عید سعید فطر «
نخستین هجرت
حربه های زنگ زده
» زنگ تفکر «
محاصره اقتصادی
مرگ ابوطالب
معراج
سفری به طائف
پیمان عقبه
سرگذشت هجرت
نخستین عمل مثبت
» شهادت امام صادق «
تبدیل قبله
جنگ بدر
دفاع از حریم آزادی
فاجعه سپاه تبلیغ
» نماهنگ : امام رضا(ع) «
به خاطر کوبیدن سنتهای غلط
دشمنان اسلام ، تحت کنترل
» میلاد امام رضا(ع) «
» روز جهانی معلولین «
شورشیان
داستان " اِفک "
» برنامه : دعای روزانه «
یک سفر مذهبی و سیاسی
تکمیل آیین اسلام با تعیین جانشین
» عید غدیر خم «
اعلام جهانی رسالت
» ماه محرم «
کانون خطر یا دژ آهنین
سرگذشت " فدک "
عمره قضاء
حوادث سال هشتم
سال هشتم (تاکتیک های نظامی)
سال نهم و "عام الوفود"
"علی"درسرزمین"طی"
"تبوک"در سال نهم هجرت
حوادث سال یازدهم هجرت
سال یازدهم هجرت و فروغی ابدی
آخرین فرستاده
پیامبر اعظم (ص)
نامه امین
پیامبر اعظم اسلام (ص)
پیامبر آسمانی
پیامبر امید
صلوات کلید بهشت
