
پیامبر اسلام به سرزمین " وادی القری " که آن هم نقطه اتکا یهود بود ، رهسپار شد و خود شخصا چند روز آنجا را محاصره کرد و پس از فتح و پیروزی ، قراردادی را که با مردم خیبر بسته بود ، با آنان نیز بست و سرزمین حجاز را از شر فتنه گران یهود پاک ساخت و آنها را خلع سلاح نمود و تحت الحمایه مسلمانان قرار داد .

پس از درگذشت پیامبر ، بنا به غرض ورزی سیاسی ، فاطمه از مالکیت " فدک " محروم شد و عمال و کارگران او را از زمینهای " فدک " بیرون راندند ، او در صدد برآمد که از راه قانونی حق خود را بگیرد . در درجه اول همین که او بر آن سرزمین سلطه داشت ، مالکیت او را ثابت می کرد ( به آن ذوالید می گویند ) و لازم به آوردن گواه نبود ولی دستگاه خلافت از او گواه خواست ، و او هم ناچار زنی که پیامبر فرموده بود او از زنان بهشت است به نام " ام ایمن " و " علی " (ع) و آزاد شده پیامبر به نام " رباح " را برای شهادت نزد خلیفه برد که او همگی را رد کرد و گواهشان را به دلیل اینکه " علی " همسرش است و آن دیگری زن است و ... نپذیرفت و در نهایت " فدک " بین سه نفر : " مروان " و " عمر بن عثمان " و فرزندش " یزید " تقسیم شد . این جریان چون یک جریان سیاسی بود " فاطمه " (س) را بر آن داشت تا در خطبه آتشین و سراسر فصاحت و بلاغت خود به آیه هایی از قرآن اشاره کند و در آن از وراثت فرزندان پیامبران از آنها سخن براند . ( مریم/6 ) و (نمل/16 )
حدیثی هم که تنها خلیفه ناقل آن بوده نیز بر همین اساس ، در کتاب تفسیر " احتجاج طبرسی " ج1/145 ، ط نجف آمده است .

" فدک " سرزمین آباد و حاصلخیزی بود که درنزدیکی خیبر قرار داشت که پس از دژهای خیبر محل اتکا یهودیان بود . برای پایان دادن به قدرت یهود در این سرزمین که کانون خطر بر علیه اسلام بود . " محیط " سفیر مسلمانان به نزد سران " فدک " که نام رئیس آن " یوشع بن نون " بود ، فرستاده شد . " یوشع " صلح و تسلیم را بر نبرد ترجیح داد و تعهد کرد نیمی از حاصل را هر سال در اختیار پیامبر اسلام بگذارد تا از این پس زیر لوای اسلام زندگی کرده و حرکتی بر ضد اسلام از خود نشان ندهد .
این چنین سرزمینها و غنائمی که بدون هجوم نظامی بدست نیروی اسلام می افتد مربوط به شخص پیامبر و امام پس از او می باشد و ایشان اختیار تام دارند که با آن هر کاری مثل خرید و فروش و اجاره انجام دهند ، یکی از آن موارد اینست که نیاز نزدیکان خود را به شکل آبرومند تامین کند . بنا به دو دلیل که : 1- پس از درگذشت پیامبر زمام امور مسلمانان بدست " علی " (ع) که همسر دخت پیامبر " فاطمه " (ع) بود می افتاد و لازمه آن صرف هزینه های سنگین برای اداره مسلمانان بود .
2- برای زندگی آبرومندی که دودمان پیامبر که فرد کاملشان " فاطمه " دخت پیامبر و " حسن و حسین " (ع ) نوادگان او بودند و پس از فوت پیامبر ، شرف و حیثیت آنان ، آبروی پیامبر بود. " فدک " به " فاطمه " دخت رسول و همسر " علی " (ع) بخشیده شد .





